အခန်း (၂) ကောင်းဟွေ့ကို ဆွပေးခြင်း

တကယ်လုပ်တာက စကားလုံးတွေထက် ပိုထိရောက်မှု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် အိုးရန်ရွှီဟာ ကောင်းဟွေ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ရင်း ခုနက မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေပါတယ်။

“တစ်ခါမြင်ရုံနဲ့ တစ်သက်မမေ့နိုင်တဲ့ အလှပဂေးလေးကို တစ်ရက်မတွေ့ရရင်တောင် တွေ့ချင်လွန်းတဲ့စိတ်နဲ့ ရူးမတက် ဖြစ်ရတယ်”

“ရွှီလန်”

ကောင်းဟွေ့ဟာ အရှက်အကြောက်ဆိုတာ ဘာမှန်း လုံးဝမေ့သွားပြီး စိတ်လှုပ်တရှား မတ်တပ်ရပ်ကာ ပါးစပ်ကနေ လွှတ်ခနဲ ထွက်သွားပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အစကတည်းက အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် စေ့စပ်ထားတာပါ။ အဲဒါကိုမှ အိုးရန်ရွှီရဲ့ ဖွင့်ဟဝန်ခံစကားကို အခုလို ကြားလိုက်ရတဲ့ အခါမှာတော့ မသင့်လျော်တဲ့ အခြေအနေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမဟာ သူ့ရင်ခွင်ထဲကို အပြေးကလေး တိုးဝင်မိမှာ သေချာပါတယ်။

ဘေးနားက အထိန်းတော်ကြီးကလည်း အိုးရန်ရွှီကို အကဲခတ်တဲ့ အကြည့်တွေ လျော့နည်းသွားပြီး ဝမ်းသာပီတိဖြစ်တဲ့ အကြည့်တွေ ပိုများလာပါတယ်။ သူ့သခင်မလေးရဲ့ ရွေးချယ်မှုကလည်း မှန်ကန်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

"အထိန်းတော်ကြီး... အပြင်မှာ စောင့်နေပေးပါ... ကျွန်မ ရွှီလန်နဲ့ စကားနည်းနည်းလောက် ပြောချင်လို့"

အိုးရန်ရွှီ ဘာမှမလုပ်ရသေးခင်မှာဘဲ ကောင်းဟွေ့က အရင် စီစဉ်ပါတယ်။

"ဒါ..."

ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် အထိန်းတော်ကြီးဟာ အပြင်ထွက်ပေးပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ချစ်သူရည်းစားတွေဆိုတော့ နှစ်ကိုယ်တည်း ချစ်ကြည်နူးချင်တာ သဘာဝပါပဲ။ နောက်ပြီး သူမ အပြင်ကနေ စောင့်နေပေးရင် သူတို့တွေ ဘောင်ကျော်တဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးမိတာကြောင့် အထိန်းတော်ကြီးက အပြင်ထွက်ပေးလိုက်တာပါ။

ဒါပေမဲ့ သူ့အတွေးတွေကို သိပ်ကို ရိုးအလွန်းမှန်း အထိန်းတော်ကြီး မသိခဲ့ပါဘူး။

အိုးရန်ရွှီဟာ ဦးလေးသယ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ဦးလေးသယ်ဟာ နားလည်ကြောင်း ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြပြီး အထိန်းတော်ကြီး နောက်ကနေ လိုက်သွားပါတယ်။ အဲဒီနောက် တံခါးဝက အစေခံမလေး သတိမထားမိခင် အထိန်းတော်ကြီး ကုတ်ကို တစ်ချက်ရိုက်ပြီး သတိမေ့သွားအောင် လိုက်ပါတယ်။

"စနစ်... ကောင်းဟွေ့ ငါ့ကိုချစ်တဲ့ အချစ်ကို တိုးပေးစမ်း... အနည်းဆုံး ပိုးဖလံမျိုး မီးကိုတိုးတဲ့ အဆင့်လောက် ဖြစ်ရမယ်"

"ဒင်... အမှတ် ၁ မှတ် သုံးပြီး ပြင်ဆင်တာ အောင်မြင်ပါတယ်... လက်ရှိ ပိုင်ရှင်မှာ ၈ မှတ် ကျန်ပါသေးတယ်”

အိုးရန်ရွှီက သူ့အပေါ် တစ်ဖက်သတ် ချစ်နေတဲ့ ကောင်းဟွေ့ကို အသိစိတ်မရှိတဲ့ ဖာသည်မတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်စေချင်ပါဘူး။ အဲဒါဆို အရသာမရှိတော့ပါဘူး။ နောက်ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ကောင်းဟွေ့ကို တော်တော်လေး သဘောကျတာကြောင့် သူမရဲ့ အချစ်ကိုပဲ ပိုပြီးတော့ ပြင်းထန်လာအောင် လုပ်လိုက်တာပါ။

အဲဒါကြောင့် ကောင်းဟွေ့က ရှေးခေတ်မိန်းကလေး တစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် ရှေးခေတ် အတွေးအခေါ် အယူအဆတွေက သူမကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခုတင်ပေါ်ကို ရောက်သွားရင် နိုက်ကလပ်က မိန်းကလေးတွေထက် ရမ္မက်ထန်မှာ သေချာပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကောင်းဟွေ့က သူ့ကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေထဲမှာ အချစ်တွေ ပိုမိုပြည့်နှက်လာပါတယ်။ သူမဘာသာ အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲကို ပြေးဝင်တော့မဲ့အတိုင်းပါပဲ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကောင်းဟွေ့ဟာ သူမစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပါဘူး။ အပြင်လူတွေလည်း မရှိတဲ့အတွက် စာကြည့်စားပွဲကို ကျော်ကာ အိုးရန်ရွှီရှေ့ကို ရောက်လာပြီး ခေါင်းကလေးမော့ကာ အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အသံလေးနဲ့ ခေါ်လိုက်ပါတယ်။

“ရွှီလန်”

ကောင်းဟွေ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲက အချစ်တွေကို အကုန်မြင်နေရတဲ့ ကြိုးကိုင်ရှင် အိုးရန်ရွှီကတော့ စိတ်ထဲမှာ အတော် ကျေနပ်သွားပါတယ်။ သူဟာ ကောင်းဟွေ့ရဲ့ မွှေးကြိုင်နေတဲ့ ပုခုံးလေးကို ဆွဲဖက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်လိုက်ပါတယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းဟွေ့ရဲ့ ပါးပြင်နှစ်ဖက်ဟာ ရဲရဲနီသွားပါတယ်။

"ရွှီ... ရွှီလန်... ဘာလုပ်မလို့လဲ... အထိန်းတော်ကြီး အပြင်မှာ ရှိတယ်" ကောင်းဟွေ့ဟာ စိတ်ထဲမှာ မျှော်လင့်စောင့်စားနေပေမဲ့ အပြင်ပန်းမှာတော့ အရှက်သည်းစွာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့... အထိန်းတော်ကြီး အပြင်ထွက်သွားတယ် ဆိုကတည်းက ခွင့်ပြုတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ... ပြီးတော့ သူ ဒါကို မြင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး... ကြားမှာလည်း မဟုတ်ဘူး”

အိုးရန်ရွှီရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ကောင်းဟွေ့က တံခါးဘက်ကို လှည့်ကြည့်မိလိုက်ပါတယ်။ အိုးရန်ရွှီ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ အထိန်းတော်ကြီးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ မမြင်ရတော့ပါဘူး။

‘အထိန်းတော်ကြီးက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ခွင့်ပြုတာလား’

အိုးရန်ရွှီဟာ ကောင်းဟွေ့ကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မပေးပါဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ တစ်စက္ကန့်လေး တွန့်ဆုတ်နေရင်တောင် သူ့ရှေ့က အလှလေးကို မလေးစားရာ ရောက်ပါတယ်။ အိုးရန်ရွှီရဲ့ သန်မာထွားကြိုင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကောင်းဟွေ့အပေါ်ကို ဖိကျလာပြီး ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ သူမကို အုပ်မိုးလိုက်ပါတယ်။

"အားဟွေ့... ကိုယ် မင်းကို ချစ်တယ်"

"အားဟွေ့... အားဟွေ့လည်း... အွန်း..." ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ နှာခေါင်းထဲကို တိုးဝင်လာတော့ ကောင်းဟွေ့တစ်ယောက် အရက်မသောက်ရဘဲနဲ့ ရီဝေသွားပါတယ်။ ချစ်ရသူရဲ့ ဝန်ခံစကားကို ပြန်ပြောဖို့ ဟန်ပြင်လိုက်တုန်းမှာပဲ စိတ်မရှည်တော့တဲ့ အိုးရန်ရွှီက သူမရဲ့ ချယ်ရီ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို အတင်း စုပ်နမ်းလိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ လျှာက ပါးစပ်ထဲ တိုးဝင်လာပြီး သူမရဲ့ နူးညံ့မွှေးကြိုင်တဲ့ လျှာကလေးကို ကျီစယ်ကစားပါတယ်။

အဲဒါကြောင့် ကောင်းဟွေ့ရဲ့ အသံလေးဟာ မရည်ရွယ်ဘဲ ညည်းသံလေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။

အိုးရန်ရွှီရဲ့ အနမ်းပညာက အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကောင်းဟွေ့ထက် အပြတ်အသတ် သာလွန်ပါတယ်။ ကောင်းဟွေ့ဟာ အနမ်းကြမ်းကြမ်းတွေအောက်မှာ အရည်ပျော်ကျပြီး အသိစိတ်တွေ ဝေဝါးကာ အသက်ရှူသံတွေလည်း ပြင်းလာပါတယ်။

ငါးမိနစ်လောက် ကြာသွားမှ အိုးရန်ရွှီဟာ အားမလိုအားမရနဲ့ ခေါင်းကြွလိုက်ပါတယ်။ ကောင်းဟွေ့ကတော့ လေကို အငမ်းမရ ရှူရှိုက်ရင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ မှီနွဲ့နေပါတယ်။ သူမရဲ့ ဖြူဝင်းတဲ့ မျက်နှာကလေးက နီမြန်းနေပြီး မျက်ခုံးမျက်ဖျားလေးတွေကလည်း ဆွဲဆောင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။

 သူမရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက ဝေဝါးနေပြီး အသာဟနေတဲ့ ချယ်ရီနှုတ်ခမ်းလေးတွေ ကြားကနေ ပုလဲလိုဖြူဝင်းတဲ့ သွားကလေးတွေကို မြင်နေရပါတယ်။ နှုတ်ခမ်းကြားမှာ တံတွေးကြည်လေး တစ်မျှင် ရှိနေပြီး အသက်ရှူမြန်နေတဲ့အတွက် သူမရဲ့ ရင်သားအစုံကလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကို မြင်တော့ အိုးရန်ရွှီက အငြိမ်မနေနိုင်ဘဲ လက်ကစားလိုက်ပါတယ်။

"အားဟွေ့... မင်း သိပ်လှတာပဲ"

အိုးရန်ရွှီဟာ သူမမျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း တီးတိုးပြောပြီး နဖူးကို ထပ်နမ်းလိုက်ပါတယ်။

အပျိုစင်ကလေးမလို့ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကောင်းဟွေ့ဟာ စကားလုံးချိုချိုတွေအောက်မှာ နစ်မျောသွားပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ အိုးရန်ရွှီရဲ့ လက်ကြမ်းက အင်္ကျီထဲ နှိုက်ဝင်ပြီး တင်းအိနေတဲ့ ရင်သားတွေကို ဆုပ်နယ်တော့မှ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သူမ သိလိုက်ပါတယ်။

ကောင်းဟွေ့ဟာ သူမရဲ့ နုနယ်တဲ့ လက်အစုံနဲ့ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဖမ်းပြီး အသံချိုချိုလေးနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။

 "ရွှီလန်... ဒီလိုမလုပ်နဲ့... လက်ထပ်တဲ့နေ့ကျမှ... ဒီလို လုပ်ကြမယ်နော်”

“မင်းဆန္ဒအတိုင်းပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အချစ်လေးကို အရင်ဆုံး အရင်ဆုံး သေချာကလေး နှိပ်ပေးဦးမယ်... ကိုယ်က မင်းရဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကိုပဲ ကိုင်မှာပါ... တခြားဘာမှ မလုပ်ပါဘူးလို့ ကိုယ် ကတိပေးပါတယ်"

အိုးရန်ရွှီဟာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အပြောကောင်းလေးတွေကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်တော့ စိတ်ပျော့တဲ့ ကောင်းဟွေ့တစ်ယောက် အလျှော့ပေးလိုက်ရပါတယ်။ သူမရဲ့ နှလုံးသားကို ပုံအပ်ထားပြီး နောက်ကျရင်လည်း သူ့မိန်းမဖြစ်မှာဆိုတော့ နှိပ်ပေးတာလောက်က ကိစ္စမရှိဘူးလို့ သူမ တွေးလိုက်ပါတယ်။

အဲဒါကြောင့် သူမဟာ မျက်လုံးကလေးမှိတ် မျက်နှာကလေးလွှဲပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကို လျှော့ချပေးလိုက်ပါတယ်။

ကောင်းဟွေ့ရဲ့ မျက်တောင်ရှည်လေးတွေ မကြာမကြာ တုန်ခါနေတာက သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို ပြနေပါတယ်။ သူမရဲ့ ရင်သားတွေကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်ကြီးက အားမနာတမ်း ဆုပ်နယ်နေတော့ ယားကျိကျိနဲ့ သာယာမှုတွေက သူမရဲ့ ဦးနှောက်ဆီကို တန်းရောက်သွားပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ အိုးရန်ရွှီရဲ့ ညာဘက်လက်က ကျောပြင်၊ ခါး၊ တင်ပါးနဲ့ ခြေတံလေးတွေဆီ လျှောဆင်းသွားပါတယ်။

အဲဒီနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဂါဝန်ထဲကို လက်နှိုက်လိုက်ပါတယ်။

သူ့လက်က ဘာလုပ်မလဲဆိုတာကို ရိပ်မိသွားတဲ့ ကောင်းဟွေ့ဟာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ ပေါင်ကို အတင်းစေ့လိုက်ပါတယ်။ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း တုန်တက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ခုခံမှုက အိုးရန်ရွှီကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားနိုင်ပါ့မလဲ။ သူ့ရဲ့ လက်ကြမ်းကြီးက ကောင်းဟွေ့ရဲ့ ပေါင်ကြားက စိုရွှဲပြီး ပူနွေးနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးဆီကို လွယ်လင့်တကူပဲ ရောက်သွားပါတယ်။

"အားဟွေ့... မင်းရဲ့ ဒီနေရာလေးက စိုစွတ်ပြီး နူးညံ့တာပဲ... ဟနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကလည်း ကိုယ့်လက်ချောင်းတွေကို စုပ်ယူနေသလိုပဲ"

အိုးရန်ရွှီဟာ သူမရဲ့ လည်တိုင်ဖြူဖြူလေးကို အားရပါးရ စုပ်နမ်းလိုက်ပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့လက်ကလည်း အတွင်းခံအပေါ်ကနေ နူးညံ့စိုစွတ်နေတဲ့ ကောင်းဟွေ့ရဲ့ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းလေးကို ထပ်ခါတလဲလဲ တယုတယ ပွတ်သပ်ပါတယ်။

"အွန်း... ရွှီလန်... ထူးဆန်းလိုက်တာ... ပူနေတာပဲ... အွန်း... ယားတယ်... ထည့်... ထည့်လိုက်... အွန်း... မထည့်နဲ့... အား..."

ကောင်းဟွေ့ဟာ ရင်တွေ တဒုတ်ဒုတ် ခုန်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်နေသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ သာယာမှုတွေက ပြင်းထန်လာတော့ သူမရဲ့ နို့လေးတွေကို အိုးရန်ရွှီကိုင်ဖို့ အလိုလို တိုးပေးမိသလို ပါးစပ်ကနေလည်း ညည်းသံလေးတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။